گل آفتابگردان باغ (Helianthus annuus) یک گیاه سالی است که گیاهان ضخیم و ساقه رو به رشد تا 2.5 متر ارتفاع دارد که در آن رشد برگهای مودار، رشد می کند. گل های گلدار بزرگ که شامل گل های پر رنگ رنگی اطراف خوشه مرکزی از گل های دیواری تیره هستند در تابستان ظاهر می شوند. میوه های خوراکی، آهنه های پوشیده شده با پرچم های چرمی که بذرهای تک پناه را پوشش می دهند، از گل های دیسک تهیه می شود. این دانه ها یک منبع غنی از ویتامین A، D، E و B6، و همچنین مواد معدنی، آهن و روی و روغن گیاهی هستند. گل های ری ممکن است در تابستان برداشت شوند و به عنوان طب طبیعی برای بیماری های دستگاه گوارش و تب استفاده می شوند. آفتابگردان همچنین یک گیاه زینتی بزرگ است که برای پوشش دیوارها و نرده ها استفاده می شود. همچنین ممکن است به عنوان گل برش مورد استفاده قرار گیرد که مدت زمان طولانی در گلدانهای تازه نگهداری می شود. آفتابگردان متعلق به ارزشمندترین گیاهان پرمحصول است.

دانه های آفتابگردان را به طور مستقیم به محل دائمی بچسبانید، 2-3 دانه در هر سوراخ در فاصله 50 تا 60 سانتی متر. آفتابگردان به یک سایت آفتابی و بادگیر نیاز دارد. این گیاه در خاک بارور و مرطوب، غنی از مواد مغذی رشد می کند. هنگامی که قسمت پشت سر گل گل آفتابگردان شروع به زرد شدن می کند، به این معنی است که دانه ها به زودی برای برداشت آماده می شوند. این معمولا در پایان تابستان، از اواسط ماه اوت تا اواسط سپتامبر اتفاق می افتد.

بسته بندی شامل 500 گرم از دانه های آفتابگردان باغ، و همچنین به عنوان تاریخ کاشت و دستورالعمل های در حال رشد است.

• وزن: 500 گرم
• ارتفاع: تا 2.5 متر
• استفاده از: زیورآلات؛ دانه های خوراکی؛ گیاه مللیه
• دوره گلدهی: تابستان
• زمان برداشت: اواسط ماه اوت - اواسط سپتامبر
• شکل رشد: راست
• رنگ گل: زرد با مراکز تاریک
• فرم گیاهی: سالانه
• چمن: بزرگ، مودار
• نوع گل: سر گل های بزرگ
• سایت: آفتابی، پناهگاه باد؛ بارور، خاک مرطوب مرطوب و غنی از مواد مغذی